Terjemahan: Telah menceritakan kepada kami {Ubaidullah bin Mu’adz} telah menceritakan kepada kami {bapakku} telah menceritakan kepada kami {Syu’bah} dari {Sawadah} ia berkata, saya mendengar {Samurah bin Jundub} radliallahu ‘anhu, menyampaikan khutbah, kemudian ia menceritakan hadits dari Nabi saw., bahwa beliau bersabda: “Janganlah kalian terhalang oleh adzannya Bilal, dan jangan pula oleh cahaya putih ini, hingga terbit fajar (shodik) atau hingga fajar menyingsing.” Dan telah menceritakan kepada kami {Ibnul Mutsanna} telah menceritakan kepada kami {Abu Dawud} telah mengabarkan kepada kami {Syu’bah} telah mengabarkan kepadaku {Sawadah bin Hanzhalah Al Qusyairi} ia berkata, saya mendengar {Samurah bin Jundub} radliallahu ‘anhu, berkata Rasulullah saw. bersabda Maka ia pun menyebutkan hadits ini.

Terjemahan: Telah menceritakan kepada kami {Yahya bin Yahya} ia berkata, telah mengabarkan kepada kami {Husyaim} dari {Abdul Aziz bin Shuhaib} dari {Anas} -dalam jalur lain- Dan Telah menceritakan kepada kami {Abu Bakar bin Abu Syaibah} dan {Zuhair bin Harb} dari {Ibnu Ulayyah} dari {Abdul Aziz} dari {Anas} radliallahu ‘anhu -dalam jalur lain- Dan telah menceritakan kepada kami {Qutaibah bin Sa’id} telah menceritakan kepada kami {Abu ‘Awanah} dari {Qatadah} dan {Abdul Aziz bin Shuhaib} dari {Anas} radliallahu ‘anhu, ia berkata Rasulullah saw. bersabda: “Makan sahurlah kalian, karena (makan) di waktu sahur itu mengandung barakah.”

Terjemahan: Telah menceritakan kepada kami {Qutaibah bin Sa’id} telah menceritakan kepada kami {Laits} dari {Musa bin Ulay} dari {bapaknya} dari {Abu Qais} Maula Amru bin Ash, dari {Amru bin Ash} bahwa Rasulullah saw. bersabda: “Perbedaan antara puasa kita dengan puasanya Ahli Kitab adalah makan sahur.” Dan telah menceritakan kepada kami {Yahya bin Yahya} dan {Abu Bakar bin Abu Syaibah} semuanya dari {Waki’} -dalam jalur lain- Dan telah menceritakannya kepadaku {Abu Thahir} telah mengabarkan kepada kami {Ibnu Wahb} keduanya dari {Musa bin Ulayy} dengan isnad ini.

Terjemahan: Telah menceritakan kepada kami {Abu Bakar bin Abu Syaibah} telah mengabarkan kepada kami {Waki’} dari {Hisyam} dari {Qatadah} dari {Anas} dari {Zaid bin Tsabit} radliallahu ‘anhu, ia berkata “Kami makan sahur bersama Rasulullah saw., dan sesudah itu kami beranjak untuk menunaikan shalat.” saya bertanya, “Kira-kira berapa lama jarak antara makan sahur dan shalat.” Ia menjawab, “Kira-kira selama pembacaan lima puluh ayat.” Dan telah menceritakan kepada kami {Amru An Naqid} telah menceritakan kepada kami {Yazid bin Harun} telah mengabarkan kepada kami {Hammam} -dalam jalur lain- Telah menceritakan kepada kami {Ibnul Mutsanna} telah menceritakan kepada kami {Salim bin Nuh} telah menceritakan kepada kami {Umar bin Amir} keduanya dari {Qatadah} dengan isnad ini.

Terjemahan: Telah menceritakan kepada kami {Yahya bin Yahya} telah mengabarkan kepada kami {Abdul Aziz bin Abu Hazim} dari {bapaknya} dari {Sahl bin Sa’d} radliallahu ‘anhu, bahwa Rasulullah saw. bersabda: “Manusia akan senantiasa berada dalam kebaikan selama mereka menyegerakan untuk berbuka.” Dan telah menceritakannya kepada kami {Qutaibah} telah menceritakan kepada kami {Ya’qub} -dalama riwayat lain- Telah menceritakan kepadaku {Zuhair bin Harb} telah menceritakan kepada kami {Abdurrahman bin Mahdi} dari {Sufyan} keduanya dari {Abu Hazim} dari {Sahl bin Sa’d} radliallahu ‘anhu, dari Nabi saw., ia menyebutkan hadits yang sama.

Terjemahan: Telah menceritakan kepada kami {Yahya bin Yahya} dan {Abu Kuraib Muhammad bin Ala`} keduanya berkata, telah mengabarkan kepada kami {Abu Mu’awiyah} dari {Al A’masy} dari {Umarah bin Umair} dari {Abu ‘Athiyyah} ia berkata Saya dan Masruq menemui {Aisyah} radliallahu ‘anha, kemudian kami pun berkata Wahai Ummul Mukminin, ada dua sahabat Muhammad saw., yang satu menyegerakan berbuka dan shalat, sementara yang lain mengakhirkan berbuka dan shalat.” Maka Aisyah pun bertanya, “Siapa yang menyegerakan berbuka dan shalat?” Kami menjawab, “Abdullah, yakni Ibnu Mas’ud.” Ia berkata, “Seperti itulah yang diperbuat oleh Rasulullah saw.” Abu Kuraib menambahkan Kemudian yang lain adalah Abu Musa.

Terjemahan: Telah menceritakan kepada kami {Abu Kuraib} telah mengabarkan kepada kami {Ibnu Abu Za`idah} dari {Al A’masy} dari {Umarah} dari {Abu ‘Athiyah} ia berkata Saya dan Masruq menemui {Aisyah} radliallahu ‘anha. Kemudian Masruq berkata kepadanya, “Ada dua orang dari kalangan sahabat Muhammad saw., keduanya begitu bersemangat untuk mendapatkan kebaikan. Yang satu menyegerakan shalat Maghrib dan Ifthar (berbuka). Sedangkan yang satu lagi, mengakhirkan shalat Maghrib dan juga Ifthar.” Lalu Aisyah bertanya, “Siapa yang menyegerakan shalat Maghrib dan Ifthar?” Ia menjawab, “Abdullah.” Maka Aisyah berkata, “Seperti inilah yang telah diperbuat oleh Rasulullah saw.”

Terjemahan: Telah menceritakan kepada kami {Yahya bin Yahya}, {Abu Kuraib} dan {Ibnu Numair} -mereka semua sepakat mengenai lafazhnya- {Yahya} berkata, telah mengabarkan kepada kami {Abu Mu’awiyah} -sementara {Ibnu Numair} berkata- telah menceritakan kepada kami {bapakku} -sementara {Abu Kuraib} berkata- telah menceritakan kepada kami {Abu Usamah} semuanya dari {Hisyam bin Urwah} dari {bapaknya} dari {Ashim bin Umar} dari {Umar} radliallahu ‘anhu, ia berkata Rasulullah saw. bersabda: “Apabila malam telah datang, siang telah hilang, dan matahari telah terbenam, maka seorang yang berpuasa sungguh sudah boleh berbuka.” Ibnu Numair tidak menyebutkan kata: “FAQAD (sungguh).”

Terjemahan: Telah menceritakan kepada kami {Yahya bin Yahya} telah mengabarkan kepada kami {Husyaim} dari {Abu Ishaq Asy Syaibani} dari {Abdullah bin Abu Aufa} radliallahu ‘anhu, ia berkata Kami pernah bersama Rasulullah saw. dalam suatu perjalanan di bulan Ramadlan. Ketika matahari telah terbenam, beliau bersabda: “Hai fulan! Turunlah, dan siapkan makan kita.” Maka orang itu pun berkata, “Hari masih siang ya Rasulullah!” beliau bersabda lagi: “Turunlah dan siapkan makan kita.” Abdullah berkata Maka orang itu pun turun dan segera menyiapkannya kepada Rasulullah saw. dan kemudian langsung minum. Kemudian beliau bersabda sambil menunjuk dengan tangannya: “Apabila matahari telah terbenam di sana, dan malam telah datang di sini, maka orang yang berpuasa sudah boleh berbuka.”

Terjemahan: Telah menceritakan kepada kami {Abu Bakar bin Abu Syaibah} telah menceritakan kepada kami {Ali bin Mushir} dan {Abbad bin Al Awwam} dari {Asy Syaibanii} dari {Ibnu Abu Aufa} radliallahu ‘anhu, ia berkata Kami pernah bersama Rasulullah saw. dalam suatu perjalanan, ketika matahari telah terbenam, maka beliau pun bersabda kepada seorang laki-laki, “Turun dan siapkanlah makan kita.” Laki-laki itu pun berkata, “Wahai Rasulullah, sekiranya Tuan menunggu agak petang?” beliau bersabda: “Turun dan siapkanlah makan kita.” Laki-laki itu berkata, “Hari masih siang.” Akhirnya laki-laki itu pun turun dan menyiapkannya untuk beliau. Kemudian beliau langsung minum, dan bersabda: “Apabilah kalian telah melihat malam datang dari arah ini -beliau memberi isyarat dengan tangannya ke arah timur- maka seorang yang berpuasa sudah boleh berbuka.” Dan telah menceritakan kepada kami {Abu Kamil} telah menceritakan kepada kami {Abdul Wahid} telah menceritakan kepada kami {Sulaiman Asy Syaibani} ia berkata, saya mendengar {Abdullah bin Abu Aufa} radliallahu ‘anhu berkata Kami pernah berjalan bersama Rasulullah saw. dan saat itu beliau sedang berpuasa. Ketika matahari telah terbenam beliau bersabda: “Wahai Fulan, turun dan sediakanlah makan kita.” Yakni sebagaimana hadits Ibnu Mushir dan Abbad bin Al Awwam. Dan Telah menceritakan kepada kami {Ibnu Abu Umar} telah mengabarkan kepada kami {Sufyan} -dalam jalur lain- Dan telah menceritakan kepada kami {Ishaq} telah mengabarkan kepada kami {Jarir} keduanya dari {Asy Syaibani} dari {Ibnu Abu Aufa} -dalam jalur lain- Dan telah menceritakan kepada kami {Ubaidullah bin Mu’adz} telah menceritakan kepada kami {bapakku} -dalam jalur lain- Dan telah menceritakan kepada kami {Ibnul Mutsanna} telah menceritakan kepada kami {Muhammad bin Ja’far} keduanya berkata, telah menceritakan kepada kami {Syu’bah} dari {Asy Syaibani} dari {Ibnu Abu Aufa} radliallahu ‘anhu, dari Nabi saw., yakni semakna dengan hadits Ibnu Mushir dan Abbad dan Abdul Wahid. Dan di dalam hadits mereka tidak seorang pun yang mencantumkan “Di bulan Ramadlan.” Dan tidak pula ungkapan, “Dan malam datang dari arah ini.” kecuali pada riwayat Husyaim.